Οστεοαρθρίτιδα

 

 

 

 

 

 

 

 

Οστεοαρθρίτιδα

ΟστεοαρθρίτιδαΗ αρθρίτιδα στο ισχίο είναι μία από τις πιο κοινές ορθοπαιδικές παθήσεις που χρήζουν χειρουργικής επέμβασης. Ανεξάρτητα από τις αιτίες που τη δημιουργούν, η αρθρίτιδα ισχίου έχει ένα κοινό παρανομαστή, την απώλεια χόνδρου στην άρθρωση του ισχίου, με αποτέλεσμα την τριβή οστού με οστό, και την καταστροφή της άρθρωσης.

Από τη στιγμή που θα εμφανιστεί, η αρθρίτιδα δυστυχώς εξελίσσεται διαρκώς, χωρίς πιθανότητες ανάσχεσης. Ωστόσο, το ποσοστό του πόνου και της ανικανότητας που αποφέρει η νόσος διαφέρει σημαντικά από ασθενή σε ασθενή και εξαρτάται από την έκταση της βλάβης, την ηλικία του ασθενή και τα συμπτώματα που παρουσιάζει. Αυτές είναι και οι βασικές παράμετροι που κρίνουν την επιλογή της επέμβασης έναντι της συντηρητικής αγωγής. Για την αντιμετώπιση της αρθρίτιδας είναι πιθανό να επιλεγούν συνδυασμοί μεθόδων, με τη λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, τη μείωση του σωματικού βάρους και την αλλαγή των σωματικών δραστηριοτήτων που προκαλούν πόνο.

Η χειρουργική αντιμετώπιση της αρθρίτιδας του ισχίου περιλαμβάνει την οστεοτομία –που στοχεύει στην ανακατανομή των βαρών στην άρθρωση, καθυστερεί την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας και καταπολεμά τα συμπτώματα –και συνηθέστερα, την ολική αρθροπλαστική ισχίου.

Η τελική επιλογή για τη συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας βαρύνει τον ίδιο τον ασθενή, που θα πρέπει να αποφασίσει εάν προτιμά να συμμετέχει ενεργά σε ψυχαγωγικές δραστηριότητες ή/και θέλει να απαλλαγεί από τον έντονο πόνο και μάλιστα το νυχτερινό, οπότε και προχωρά στην αντικατάσταση της άρθρωσης ή επιλέγει να μεταβάλει τη ζωή του και να αρκεστεί σε ποικίλες μεθόδους για την ανακούφιση από τον πόνο, όσο περισσότερο μπορεί.

Οι εξαιρετικές χειρουργικές τεχνικές και τα ανθεκτικά υλικά, αποτέλεσμα της ακμάζουσας τεχνολογίας στην υπηρεσία της ιατρικής, έχουν καταστήσει την αποκατάσταση/αντικατάσταση της άρθρωσης του ισχίου μία πολύ ελκυστική και δημοφιλή επιλογή για πολλούς ασθενείς. Οι εξελίξεις αυτές καθώς και το ενδιαφέρον ολοένα και περισσότερων ανθρώπων για μία δραστήρια ζωή, με ενεργή συμμετοχή σε έντονες δραστηριότητες, έχει μειώσει τον ηλικιακό μέσον όρο των ανθρώπων που υποβάλλονται στην επέμβαση, τα ποσοστά επιτυχίας της οποίας κυμαίνονται από 85 έως 93% τα τελευταία είκοσι χρόνια. Επιπλέον, οι επιπλοκές από την επέμβαση είναι σχετικά λίγες. Σε αυτό το αποτέλεσμα συμβάλλει και η επισκληρίδιος αναισθησία που απαιτείται για τις επεμβάσεις αυτές, που αφήνει τον ασθενή ξύπνιο ακόμη και σε όλη τη διάρκεια της επέμβασης.