Ρήξη Μηνίσκου

 

 

 

 

 

 

 

 

Ρήξη Μηνίσκου

Ρήξη Μηνίσκου

Ο Μηνίσκος αποτελεί μία ειδική κατασκευή μέσα στο γόνατο που εξαπλώνεται και καλύπτει σα μαξιλάρι το διάστημα μεταξύ των επιφανειών της άρθρωσης του μηριαίου οστού και της κνήμης. Σε κάθε γόνατο υπάρχουν δύο μηνίσκοι –ο έσω και ο έξω –έχει την εικόνα μισοφέγγαρου ή του αγγλικού C και συνίσταται κυρίως από πολύ ισχυρή ινοχόνδρινη ουσία.

Η λειτουργία του Μηνίσκου

Το μέγεθος και το σχήμα του Μηνίσκου του επιτρέπει να υπηρετεί διάφορες, ιδιαίτερα σημαντικές, λειτουργίες. Όταν στεκόμαστε όρθιοι, το βάρος του σώματός μας διανέμεται ομοιόμορφα ανάμεσα στα πόδια μας και φυσικά, στα γόνατά μας. Το βάρος που δέχεται το σώμα και τα γόνατα γίνεται ακόμη πιο φορτικό όταν περπατάμε, τρέχουμε ή πηδάμε. Ως αποτέλεσμα, για να αποφευχθεί η τριβή των οστών και η πρόκληση βλάβης, το σώμα χρειάζεται ένα «μαξιλάρι», ρόλο που εξυπηρετεί ο Μηνίσκος βοηθώντας στην απόσβεση του βάρους και στη μεταφορά του φορτίου σε όλη την άρθρωση του γόνατου.

Επιπλέον, δεδομένου ότι ο μηνίσκος είναι προσεκτικά σχηματισμένος στην επιφάνεια των αρθρώσεων του μηρού και της κνήμης, βοηθά ώστε το φορτίο που λαμβάνει από το σώμα να διανέμεται ισόρροπα στο γόνατο, ενώ αυτό το μοίρασμα του φορτίου βοηθά με τη σειρά του, στην αποφυγή του τραυματισμού του γόνατου και στην καλή υγεία και λειτουργία του.

Μία ακόμη σημαντική ιδιότητα του ιστού του μηνίσκου είναι η ικανότητά του να προσλαμβάνει οξυγόνο από τα αποθέματα αίματος που διαθέτει και να θεραπεύεται. Μικρά αιμοφόρα αγγεία εντοπίζονται μόνο στον έξω μηνίσκο που αποτελεί το 1/3 του μηνίσκου, γνωστό και ως «κόκκινη ζώνη», ενώ το υπόλοιπο έσω τμήμα του δεν έχει αγγεία γι’ αυτό και σε περίπτωση τραυματισμού (ρήξης) ή και σε άλλες βλάβες δεν είναι δυνατή η επούλωση, λόγω έλλειψης οξυγόνου.

Τραυματισμός και Συμπτώματα

Ο πιο συχνός τραυματισμός του μηνίσκου είναι η ρήξη, που συνήθως συμβαίνει σε αθλητές όταν στρέφεται το σώμα τους και το γόνατο ενώ το πόδι παραμένει ακίνητο, στη θέση του. Αυτή η κίνηση, η συστροφή του γόνατου με σταθερή θέση του ποδιού, μπορεί να σχίσει το μηνίσκο. Ο τραυματισμός του μηνίσκου επιφέρει πόνο και πρήξιμο της περιοχής, ενώ κινήσεις, όπως ανεβοκατέβασμα σκαλιών, γίνονται ιδιαίτερα οδυνηρές και προκαλούν αυξημένη διόγκωση του γόνατου και ενδεχόμενη αίσθηση αδυναμίας στο πόδι.

Αντιμετώπιση του Μηνίσκου

Οι επιλογές για την αντιμετώπιση του μηνίσκου κυμαίνονται από τη λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων σε συνδυασμό με φυσιοθεραπεία έως το χειρουργείο. Ο θεράπων ιατρός είναι αυτός που θα συζητήσει τις επιλογές της θεραπείας με τον ασθενή και θα αποφασίσει τη θεραπευτική του προσέγγιση βάσει του ιατρικού ιστορικού του ασθενή, της φυσικής του κατάστασης και του τύπου της ρήξης.

Η μη χειρουργική προσέγγιση προϋποθέτει φυσικοθεραπεία που θα στοχεύει πρώτιστα στη μείωση του πόνου και στη διατήρηση όλου του εύρους της κίνησης του γόνατου, σε συνδυασμό με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Έπειτα από το πρώτο στάδιο της αντιμετώπισης του πόνου και της επαναφοράς της κίνησης, η θεραπεία θα πρέπει να προχωρήσει στη μυϊκή ενδυνάμωση.

Σε περίπτωση χειρουργικής επέμβασης, η πλέον διαδομένη αντιμετώπιση είναι η αρθροσκόπηση (link) μέσω μικρών τομών, με τη χρήση κάμερας οπτικών ινών και μικροχειρουργικών εργαλείων. Τα όργανα αυτά θα επιτρέψουν στην προσεκτική απομάκρυνση του σχισμένου μέρους του μηνίσκου και στη διόρθωση της ρήξης, με ειδικά ράμματα. Στην περίπτωση όπου η ρήξη μηνίσκου εντοπίζεται στο ανάγγειο (που δεν έχει αιμοφόρα αγγεία) τμήμα του, η βλάβη δεν μπορεί να διορθωθεί και το τμήμα που έχει πάθει ρήξη απομακρύνεται, ενώ στις περιπτώσεις όπου η ρήξη αφορά το τμήμα του μηνίσκου με αιμάτωση, τότε η όποια βλάβη μπορεί να επιδιορθωθεί.

Αποκατάσταση

Η μετεγχειρητική αποθεραπεία της ρήξης μηνίσκου είναι εξαιρετικά σημαντική και σχεδιάζεται βάσει της χειρουργικής αντιμετώπισης που έχει προηγηθεί. Εάν η ρήξη μηνίσκου έχει αντιμετωπισθεί χειρουργικά, τότε ο χειρουργημένος ασθενής θα πρέπει να φέρει πατερίτσες για περίπου 4 με 6 εβδομάδες, ενώ στην περίπτωση όπου έχει απομακρυνθεί ο μηνίσκος χειρουργικά, οι βοηθητικές πατερίτσες χρειάζονται μόλις για κάποιες ημέρες.

Στα πρώτα στάδια της αποθεραπείας θα πρέπει να επιτευχθεί η μείωση του πρηξίματος από την επέμβαση καθώς και η επίτευξη όλου του εύρους της κίνησης του γόνατου. Στα επόμενα στάδια, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθήσει συνεδρίες φυσικοθεραπείας, που θα καθοριστούν ανάλογα με το μέγεθος του τραυματισμού και την έκταση της χειρουργικής αντιμετώπισης. Σε κάθε περίπτωση, ένα σωστά σχεδιασμένο πλάνο αποκατάστασης συμβάλλει τα μέγιστα σ’ ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.